چرا مردم مهمات محفظه فولادی را دوست ندارند؟

تیراندازان اغلب از مهمات با بدنه فولادی به دلیل ترس مداوم از آسیب دائمی به سلاح های گرم گران قیمت اجتناب می کنند. این تردید به جای واقعیت مکانیکی ناشی از عادات تاریخی و افسانه های تاریخی است. برنج در دهه 1840 به دلیل چکش خواری بسیار به استاندارد طلایی مهمات تبدیل شد. کیس های فولادی بسیار دیرتر به عنوان پاسخی ضروری به کمبود مواد خام در زمان جنگ ظاهر شدند و در نهایت منجر به طرح های اسلحه گرم مخصوص پلت فرم های امروزی شد. تیراندازان با حجم بالا، تیراندازان رقابتی و مربیان دفاعی دائماً با دوگانگی شدید بودجه روبرو هستند. آنها باید بین پرداخت حق بیمه بالا برای برنج سنتی یا به خطر انداختن قابلیت اطمینان سخت افزار با انواع ارزان تر فولاد تصمیم بگیرند. می‌توانید با بررسی واقعیت‌های متالورژیکی دقیق، از جمله پرکردن محفظه، مقیاس‌های سختی راکول و ژاکت‌های دو فلزی، از افسانه‌های حکایتی دور بزنید. به کارگیری چارچوب سختگیرانه هزینه کل مالکیت (TCO) نشان می دهد که آیا صرفه جویی در مهمات اولیه، سایش احتمالی سخت افزار را توجیه می کند یا خیر.

• متالورژی تمیزی را دیکته می کند، نه سایش: فقدان چکش خواری فولاد باعث آب بندی ضعیف محفظه (انسداد) می شود که منجر به تجمع کربن سریع تر می شود، اما فولاد بدنه برای خرد کردن فولاد با درجه تفنگ بسیار نرم است.
• تمایز دو فلزی: ممنوعیت برد، خطرات آتش سوزی و سایش سریع بشکه (تا 25٪ کاهش طول عمر) ناشی از ژاکت های دو فلزی روی *گلوله*ها است، نه فولاد بدنه.
• ویژگی پلت فرم: مکانیک سلاح ها سازگاری را دیکته می کند. سکوهای پر گاز و استخراج خشونت آمیز (AK/SKS/Galil) در فولاد رشد می کنند، در حالی که سیستم های تحمل سخت تر (AR-15s) بهترین عملکرد را با برنج دارند.
• TCO فوالد را برای آموزش ترجیح می دهد: 30 تا 50 درصد صرفه جویی در هزینه اولیه فولاد تیراندازی به راحتی قیمت جایگزینی زودرس بشکه را در طول چرخه عمر 10000 دور جبران می کند، حتی با در نظر گرفتن ارزش ضایعات برنج.

مشکل اصلی: فیزیک پشت شهرت 'مهمات کثیف'.

شکست انسداد (چشم خواری در مقابل سفتی)

برای درک اینکه چرا مهمات بدنه فولادی کثیف می شوند، باید به میلی ثانیه های بعد از ضربه پرایمر نگاه کنیم. هنگامی که پودر بدون دود مشتعل می شود، به سرعت ده ها هزار پوند فشار در هر اینچ مربع ایجاد می کند. محفظه مهمات به عنوان یک واشر در طول این ترتیب شلیک عمل می کند. از آنجایی که برنج بسیار چکش‌خوار است، فشار شدید بدنه را مجبور می‌کند تا فوراً منبسط شود. این انبساط فیزیکی یک مهر و موم موقت و بدون هوا در مقابل دیواره های فولادی محفظه سلاح گرم ایجاد می کند. بالستیک ها این فرآیند را انسداد می نامند. این اطمینان را ایجاد می کند که گازهای در حال انبساط، کربن و پودر نسوخته به جای اینکه به سمت عقب به گیرنده بروند، از پوزه به سمت جلو خارج می شوند.

فولاد ملایم به طور قابل توجهی سفت تر از برنج است. هنگامی که پودر مشتعل می شود، یک محفظه فولادی به سمت بیرون منبسط می شود اما نمی تواند یک مهر و موم بی عیب و نقص در سطح میکرو در برابر دیواره های محفظه ایجاد کند. اثر واشر به شدت به خطر افتاده است. گاز کربن داغ و پودر نسوخته به اطراف بیرون بدنه و مستقیماً وارد عمل اسلحه می شود. خود مهمات با پودر کثیف پر نشده است. این به سادگی توسط متالورژی شیمیایی خود محدود می شود تا امکان رسوب سریع کربن در داخل سلاح را فراهم کند.

نقطه خفه کردن استخراج (عدم فنر-بازگشت)

چرخه عمر مکانیکی یک کارتریج شلیک شده به شدت به انقباض بستگی دارد. شما می توانید این را از طریق دنباله مکانیکی کامل شلیک کارتریج مشاهده کنید:

1. پین شلیک به پرایمر برخورد می کند و ترکیب اولیه را مشتعل می کند.
2. فلاش از سوراخ فلاش عبور می کند و شارژ پودر اصلی را مشتعل می کند.
3. گازهایی که به سرعت در حال انبساط هستند، فشار زیادی ایجاد می کنند و گلوله را به سمت جلو به داخل تفنگ سوق می دهند.
4. پوشش به سمت بیرون در برابر دیواره های محفظه منبسط می شود تا یک آب بندی گاز موقت ایجاد کند.
5. فشار محفظه به سرعت با خروج گلوله از دهانه لوله کاهش می یابد.
6. پوشش منبسط شده کمی منقبض می شود و اصطکاک را از دیواره های محفظه آزاد می کند.
7. پنجه استخراج کننده، محفظه منقبض شده را با خیال راحت از گیرنده بیرون می کشد.

فولاد انعطاف پذیری بالایی دارد اما خاصیت ارتجاعی بسیار ضعیفی دارد. هنگامی که فشار شدید آن را به بیرون وادار می کند، به طور دائم در برابر دیواره های اتاق تغییر شکل می دهد. این فقدان فنر را با لایه سنگین کربن دمنده ترکیب کنید و بدنه به طور عملکردی خود را داخل تفنگ می چسباند. پنجه استخراج کننده باید با مقاومت مکانیکی عظیم مبارزه کند تا فولاد را از بین ببرد. این دینامیک اغلب منجر به نقص در استخراج (FTE) می شود که در آن استخراج کننده یا از لبه می لغزد یا به طور کامل رینگ را پاره می کند.

بن بست بارگذاری مجدد (پرایمرهای بردان)

روکش‌های برنجی سنتی از ارزش بالایی برخوردارند زیرا بی‌نهایت قابل استفاده مجدد هستند. هندلودرها می‌توانند برنج مصرف‌شده را جمع‌آوری کنند، اندازه فلز چکش‌خوار را تغییر دهند، پرایمر را جایگزین کنند، پودر تازه اضافه کنند و گلوله‌ای جدید قرار دهند. کیس های فولادی به طور جهانی به عنوان اقلام یکبار مصرف یکبار مصرف در نظر گرفته می شوند. فقدان شکل‌پذیری مواد، فشار دادن یک پوشش فولادی پخته شده را از طریق قالب تغییر اندازه به یک کار فیزیکی طاقت‌فرسا تبدیل می‌کند که خطر تخریب تجهیزات بارگیری مجدد را به همراه دارد.

فراتر از سختی مواد، یک مانع مکانیکی سخت از بارگیری مجدد جلوگیری می کند. مهمات برنجی تجاری در ایالات متحده از پرایمرهای باکسر استفاده می کند. اینها دارای یک سوراخ فلاش متمرکز و منفرد هستند که به یک پین پرس بازکن اجازه می دهد تا به راحتی پرایمر مصرف شده را سوراخ کند. اکثریت قریب به اتفاق مهمات فولادی وارداتی از پرایمرهای بردان استفاده می کنند. کیس‌های پریمد بردان دارای یک سندان یکپارچه داخلی هستند که توسط سوراخ‌های فلاش دوقلو و خارج از مرکز احاطه شده است. تلاش برای اجرای یک محفظه فولادی پرایم شده با بردان از طریق قالب بارگذاری مجدد استاندارد باعث می شود که پین ​​جداکننده مرکزی مستقیماً به سندان برنجی جامد برخورد کند. پین فولادی فوراً می‌شکند و جلسه بارگیری مجدد را متوقف می‌کند.

ممنوعیت محدوده داخلی و خطر جرقه/آتش سوزی

تیراندازانی که مرتباً در محوطه های سرپوشیده حضور دارند، به طور معمول با سیاست های سختگیرانه ای مواجه می شوند که مهمات با بدنه فولادی را ممنوع می کند. بسیاری بر این باورند که این تلاشی از سوی این طیف برای گوشه گیری بازار ضایعات برنج است. واقعیت مبتنی بر رعایت قوانین آتش نشانی و ایمنی سازه است. برای درک دلیل پشت این قوانین، باید بین جعبه فشنگ و خود گلوله تفاوت قائل شوید.

مهمات فولادی مقرون به صرفه معمولاً دارای کت گلوله دو فلزی است. این پرتابه ها به جای هسته سربی خالص که در یک ژاکت مسی نرم پیچیده شده است، از یک هسته سربی پوشیده شده توسط یک ژاکت فولادی ملایم استفاده می کنند که به آرامی در یک لایه ریز مسی شسته شده است. هنگامی که این گلوله های دو فلزی به سمت پایین حرکت می کنند و به پشتی های فولادی سخت برخورد می کنند، اصطکاک حاصل جرقه های شدید ایجاد می کند. محدوده های داخلی با گرد و غبار پودری نسوخته بسیار قابل اشتعال پوشیده شده اند. یک جرقه منفرد از یک گلوله دو فلزی می تواند این پودر را در کف محدوده شعله ور کند و یک آتش فلاش عظیم ایجاد کند. این خطر شدید ممنوعیت محدوده های داخلی را به یک ضرورت اجتناب ناپذیر ایمنی برای اپراتورهای تاسیسات تبدیل می کند.

رد افسانه های بالستیک: ورود به قفس فولادی ارزیابی

افسانه 1: 'قاب های فولادی محفظه و استخراج کننده شما را خرد می کند'

یک افسانه فراگیر در جامعه سلاح گرم ادعا می کند که بارگیری یک کارتریج فولادی در یک محفظه فولادی منجر به سنگ زنی شدید فلز روی فلز می شود. داده های متالورژی عینی با استفاده از مقیاس سختی راکول به راحتی این نظریه را رد می کند. همه فولادها با مشخصات یا سطوح سختی یکسان ساخته نمی شوند.

فولاد ملایم مورد استفاده برای مهر زنی محفظه مهمات بسیار نرم است. لوله‌های اسلحه مدرن و گروه‌های حامل پیچ از فولاد ابزار سخت‌شده ماشین‌کاری می‌شوند که به شدت تحت عملیات حرارتی قرار می‌گیرند تا در برابر انفجارهای شدید مقاومت کنند.

مواد جزء	مقیاس سختی راکول	مشخصات سختی نسبی
محفظه مهمات فولادی	80 - 90 HRB (راکول B)	فولاد ملایم بسیار نرم / چکش خوار
روکش برنجی استاندارد	60 - 70 HRB (راکول B)	حداکثر چکش خواری
بشکه AR-15 (4150 CMV)	28 - 32 HRC (راکول C)	فولاد ابزار سخت شده
AR-15 استخراج کننده پنجه	40 - 50 HRC (راکول C)	سختی فوق العاده / ارتجاعی شکننده

دلتای سختی عظیم است. فولاد بدنه نرم نرم از نظر فیزیکی نمی تواند فولاد ابزار سخت شده را خرد کند. سایش قابل اندازه گیری منحصراً از ژاکت گلوله دو فلزی ناشی می شود که با تفنگ داخلی لوله در سرعت های مافوق صوت درگیر می شود. مقصر دانستن قاب فولادی برای سایش محفظه یک سوء تفاهم اساسی از مکانیک سلاح گرم را آشکار می کند.

افسانه 2: 'پوشش های پلیمری و لاکی در تفنگ ذوب می شوند'

فولاد فاقد روانکاری طبیعی برنج است. سازندگان مهمات از پوشش‌های سطحی استفاده می‌کنند تا به گلوله‌ها به تغذیه و استخراج نرم کمک کنند. واردات اولیه روسیه از یک پوشش لاک سبز ضخیم استفاده می کرد، در حالی که تکرارهای مدرن از درمان های پلیمری پیشرفته استفاده می کردند. تیراندازان اغلب یک اسلحه گرم گیر کرده را بازرسی می کنند، یک باقیمانده چسبنده در داخل یک محفظه داغ می بینند و با اطمینان اعلام می کنند که پوشش ذوب شده است.

دمای محفظه به ندرت از نقطه ذوب این پلیمرهای صنعتی فراتر می رود. باقیمانده به راحتی از طریق تشبیه تفنگ ساچمه ای - رسوب توضیح داده می شود. هنگامی که یک تفنگ ساچمه زنی شلیک می کنید، علائم ماشینکاری خشن میکروسکوپی داخل لوله، مقدار کمی پلاستیک را از روی دسته تفنگ ساچمه ای می خراشند. دقیقا همان خراشیدن فیزیکی در یک تفنگ اتفاق می افتد. سوراخ‌های ناهموار در محفظه، پلیمر یا لاک را از روی بدنه فولادی در طول سکته استخراج شدید می‌خراشند.

این ماده خراشیده شده با دمیدن کربن سنگین مخلوط می شود تا لجن چسبنده و سرسخت ایجاد کند. استراتژی کاهش ساده است: اسلحه های تمیز با مشکل صفر مواجه می شوند، در حالی که اسلحه هایی که به شدت آلوده شده اند از کار می افتند. یک رژیم سخت مسواک زدن محفظه ای مشکل تجمع پوشش را کاملاً خنثی می کند.

سرزنش نابجا: شبح پرایمر خورنده

نفرت ماندگار از مهمات محفظه فولادی به شدت از تاریخ جنگ سرد سرچشمه می گیرد. در دهه‌های پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، جعبه‌های عظیم مهمات نظامی مازاد بر بازار غرب هجوم آورد. این مهمات اضافی تقریباً به طور انحصاری در جعبه‌های فولادی بارگیری می‌شد و از نمک‌های پرایمر بسیار خورنده استفاده می‌شد که برای نگهداری طولانی‌مدت در شرایط سخت سیبری طراحی شده بودند.

هنگامی که تیراندازان این مهمات اضافی را بدون استفاده از حلال‌های مبتنی بر آب برای خنثی کردن نمک‌های آغازگر شلیک کردند، لوله تفنگ و سیستم‌های گاز آنها یک شبه زنگ زد. تداعی بصری برای همیشه در جامعه تثبیت شد. امروزه مهمات تجاری مدرن با روکش فولادی تولید شده توسط برندهای بزرگ از پرایمرهای مدرن کاملاً غیر خورنده استفاده می کنند. روکش فولادی به طور ناعادلانه ای سرزنش سخت افزار زنگ زده ناشی از یک پرایمر شیمیایی خاص و عادات ضعیف تمیز کردن پس از برد را بر عهده گرفت.

ابعاد ارزیابی: سازگاری با پلت فرم سلاح گرم

تحمل‌های سخت‌تر: چه زمانی باید از فولاد اجتناب کرد (AR-15s و پیچ و مهره‌های دقیق)

مهمات به طور مستقیم با فلسفه مهندسی خاص پلت فرم سلاح در تعامل است. پلت فرم AR-15 یوجین استونر و تفنگ های دقیق پیچ و مهره ای مدرن با تلورانس محفظه محکم و ضربات استخراج نسبتاً ملایم مهندسی شده اند. این سیستم‌ها به مواد باکیفیت و دقیق نیاز دارند تا در رشته‌های شلیک طولانی کار کنند.

فولاد در حال اجرا در یک AR-15 حساسیت های پلت فرم را برجسته می کند. محفظه‌ی محکم‌تر، فضای بسیار کمی را برای بازخورد کربن سنگین مرتبط با پرکردگی ضعیف فولاد باقی می‌گذارد. هنگامی که کربن تشکیل می شود، فقدان قاب پشتی فنری، استخراج کننده AR-15 را مجبور می کند که اضافه کار کند. از آنجایی که سرعت استخراج یک AR-15 تا حدودی با تأخیر و صاف است، فاقد نیروی شدید مورد نیاز برای جدا کردن یک پوشش فولادی چسبیده از یک محفظه آلوده است. تیراندازی دوربرد دقیق مستلزم ریزش پودر فوق‌العاده ثابت و تمرکز پرتابه کامل است که کارخانه‌های فولادی مقرون به صرفه آن را فراهم نمی‌کنند.

سیستم‌های بیش از حد گازدار: جایی که Steel Excels (AK-47، AK-74، SKS، FAL، Galil)

سکوهای بلوک شرق طراحی شده توسط میخائیل کلاشینکف به طور خاص برای اجرای مهمات فولادی در گل و لای زیر صفر طراحی شده است. تفنگ‌هایی مانند AK-47، AK-74، SKS و Galil اسرائیلی از پیستون‌های گازی سنگین و طولانی مدت یا کوتاه استفاده می‌کنند. این سکوها عمداً بیش از حد گاز زده می شوند تا اطمینان حاصل شود که به طور قابل اعتماد در میان زباله های سنگین چرخش می کنند.

محفظه های این سکوها دارای زوایای مخروطی تهاجمی هستند. هنگامی که گروه حامل پیچ سنگین در حین استخراج به عقب برخورد می کند، نیروی خشن محض حیرت آور است. اگر مهمات برنجی ممتاز را در یک AK-74 5.45x39 میلی‌متری گازدار استفاده کنید، چرخه استخراج خشونت‌آمیز اغلب لبه را از روی محفظه برنجی نرم‌تر جدا می‌کند. قاب های فولادی ملایم با کشش بالا انتخاب برتر و ضد شکست برای این سیستم های تسلیحاتی خاص هستند زیرا این فلز در برابر سوء استفاده های مکانیکی تهاجمی بدون برش مقاومت می کند.

دسته های راه حل: مهمات فولادی در مقابل برنجی در مقابل گلوله های آلومینیومی

هزینه پایه، واریانس های تولید، و دقت

محرک اصلی در پس انتخاب مواد، اقتصاد کالای خالص است. برنج کارتریج استاندارد آلیاژی است که تقریباً 60 درصد مس و 40 درصد روی دارد. هر دو کالاهای گران قیمتی هستند که در سطح جهانی معامله می شوند و در معرض نوسانات بالای بازار هستند. قیمت فولاد ملایم به ازای هر پوند تنها یک پنی است. این شکاف شدید در هزینه های مواد خام، قیمت نهایی خرده فروشی را در قفسه دیکته می کند.

شما آنچه را که برای آن پرداخت می کنید از نظر واریانس ساخت دریافت می کنید. از آنجایی که فولاد ذاتاً برای بازار بودجه طراحی شده است، کارخانه ها از استانداردهای کنترل کیفیت ضعیف تری استفاده می کنند. انحرافات استاندارد سرعت بالاتر، عمق صندلی ناهماهنگ و وزن بار پودر متفاوت را خواهید دید. اگر در فاصله 600 یاردی به تفنگی با درجه کبریت شلیک می کنید، دقت خط پایه کاهش یافته فولاد غیرقابل قبول است. اگر تمرین‌های تمیز کردن اتاق را در 15 یارد تمرین می‌کنید، واریانس کاملاً غیر قابل توجه است.

ذخیره سازی، خوردگی، و بازیابی محدوده

انعطاف پذیری محیطی به شدت منطق ذخیره سازی شما را دیکته می کند. برنج در برابر خوردگی بسیار مقاوم است. شما می توانید مهمات برنجی را در یک قوطی مهمات در یک زیرزمین مرطوب به مدت چهل سال مهر و موم کنید، و در صورت نیاز بدون عیب شلیک می شود. فولاد علیرغم پوشش های پلیمری اش، در صورت قرار گرفتن در معرض رطوبت به سرعت اکسید می شود و زنگ می زند. این یک انتخاب ضعیف برای ذخیره‌سازی طولانی مدت در محیط‌های مرطوب است.

فولاد یک مزیت لجستیکی منحصر به فرد و بسیار کاربردی را در تخت تمرین ارائه می دهد. پس از یک کلاس با حجم بالا، تیراندازان باید برنج مصرف شده خود را کنترل کنند، که به زمان و فشار فیزیکی قابل توجهی نیاز دارد. روکش‌های فولادی مصرف‌شده را می‌توان با استفاده از یک جاروب مغناطیسی غلتشی از شن یا چمن جدا کرد. این ابزار ساده زمان پاکسازی محدوده را به ثانیه کاهش می دهد و از فشار به پشت جلوگیری می کند.

جایگزین آلومینیوم: رقیب سوم

در حالی که بحث معمولاً بر روی برنج و فولاد متمرکز است، مهمات با محفظه آلومینیومی به عنوان یک راه حل میانه قدرتمند عمل می کند. بارزترین مزیت آلومینیوم کاهش وزن شدید است. برای افسران مجری قانون که کمربندهای سنگین حمل می کنند، پرسنل نظامی که بارهای رزمی استاندارد را حمل می کنند یا شکارچیانی که در مناطق ناهموار پیاده روی می کنند، کاهش وزن مهمات حمل شده تا 30 درصد یک مزیت فیزیولوژیکی عظیم است.

مهمات آلومینیومی به طور مستقیم مشکل انطباق محدوده داخلی را حل می کند. مهمات آلومینیومی از ژاکت های مسی خالص و هسته های سربی استفاده می کند و از خطر جرقه دو فلزی مرتبط با فولاد کاملاً جلوگیری می کند. این به تیراندازان اجازه می‌دهد تا به مهمات آموزشی ارزان‌تر از برنجی که عموماً در تأسیسات داخلی پذیرفته شده‌اند، دسترسی داشته باشند.

آلومینیوم پس از پخت بسیار شکننده است و کاملاً غیرقابل بارگیری مجدد است. از آنجایی که آلومینیوم یک فلز فوق‌العاده نرم است، اجرای هزاران گلوله از میان طرح‌های خاص اسلحه باعث سوزش جزئی یا ساییدگی زودرس در رمپ‌های تغذیه اسلحه می‌شود. اگر به روکش‌های آلومینیومی تکیه می‌کنید، باید رمپ‌های خوراک خود را در طول تعمیرات معمولی بررسی کنید.

ویژگی/متریک	پوشش برنجی	پوشش فولادی	پوشش آلومینیومی
نمایه هزینه	حق بیمه / گران ترین	بودجه / کمترین هزینه	متوسط ​​/ ارزان تر از برنج
قابلیت بارگذاری مجدد	عالی (Boxer Primed)	هیچ (Berdan Primed/Rigid)	هیچ (بسیار شکننده)
مهر و موم اتاقک (انسداد)	عالی (دویدن تمیز)	ضعیف (بازگشت کربن بالا)	خوب (بازگشت متوسط)
محدوده داخلی ایمن است؟	بله (کت مس)	خیر (خطر جرقه دو فلزی)	بله (کت مس)
بهترین بازی پلت فرم	AR-15s، اقدامات دقیق پیچ	AK-47، SKS، پیستون های بیش از حد گازدار	تفنگ‌های دستی، AR-15 (رمپ‌های خوراک را بررسی کنید)

درایورهای TCO و ROI: اقتصاد پوشیدن سخت افزار

محاسبه معاوضه 25 درصدی عمر بشکه

هنگام ارزیابی مهمات، نمی توانید صرفاً به برچسب قیمت روی جعبه نگاه کنید. شما باید برای تخریب سخت افزار حساب کنید. شلیک مهمات فولادی با روکش دو فلزی به طور قطعی تفنگ یک بشکه را سریعتر از جلیقه های مسی خالص فرسایش می دهد. تست استرس گسترده توسط متخصصان صنعت ثابت می کند که شلیک فولاد دو فلزی به طور انحصاری فرسودگی پایان عمر را تقریباً 25٪ تسریع می کند. اگر یک بشکه AR-15 با کیفیت بالا برای حفظ دقت رزمی قابل قبول برای 10000 گلوله برنجی با روکش مسی درجه بندی شود، فولاد تیراندازی این آستانه دقت را در نقطه 7500 گلوله کاهش می دهد.

فرمول صرفه جویی در مهمات در مقابل جایگزینی سخت افزار

برای تعیین اینکه آیا این جریمه 25 درصدی از نظر ریاضی قابل قبول است یا خیر، ما ریاضی مجموع هزینه مالکیت را اجرا می کنیم. فرض کنید مهمات برنجی استاندارد برای هر گلوله 0.50 دلار هزینه دارد، در حالی که مهمات با بدنه فولادی 0.30 دلار برای هر گلوله است. این نشان دهنده میانگین 40 درصد صرفه جویی در هزینه هر دور (CPR) است.

اگر 10000 گلوله برنجی شلیک کنید، هزینه مهمات شما 5000 دلار است و بشکه شما در کل چرخه زنده می ماند. اگر 10000 گلوله فولادی شلیک کنید، هزینه مهمات شما 3000 دلار است، اما بشکه شما کاملاً شلیک شده و نیاز به تعویض دارد. یک بشکه جایگزین ممتاز AR-15 تقریباً 250 دلار قیمت دارد و پرداخت هزینه به یک اسلحه ساز حرفه ای برای نصب و راه اندازی آن تقریباً 100 دلار است. مجموع جریمه تعویض سخت افزار شما 350 دلار است.

با شلیک فولاد، 2000 دلار پیشاپیش پس انداز می کنید. 350 دلار کارمزد جایگزینی بشکه را کم کنید، پس انداز خالص 1650 دلار را به دست خواهید آورد. حتی اگر درآمد ضایعات از دست رفته را از فروش 10000 روکش برنجی خرج شده به بارگیری‌کننده‌ها به قیمت تقریباً 300 دلار در نظر بگیرید، با بیش از 1300 دلار سود خالص آموزشی کنار می‌روید. هزاران دلار صرفه جویی شده در هزینه مهمات فولادی به راحتی برای سخت افزار جایگزین چندین برابر می شود.

نتیجه گیری

1. میانگین تعداد گلوله های ماهانه خود را بررسی کنید تا مشخص کنید که آیا حجم شلیک شما انتقال به مهمات فولادی حجیم را توجیه می کند یا خیر.
2. قبل از تغییر نوع مهمات، سیستم عامل اسلحه اصلی خود را برای ارزیابی قدرت استخراج آن بررسی کنید.
3. برای اطمینان از انطباق کامل با مقررات، سیاست‌های هسته‌ای دو فلزی و فولادی محدوده‌های تیراندازی داخلی داخلی خود را بررسی کنید.
4. یک جعبه 500 گلوله ای از مهمات فولادی بخرید تا قبل از پرداختن به مقادیر پالت، یک آزمایش قابلیت اطمینان پایه عینی روی تفنگ خاص خود انجام دهید.

سوالات متداول

س: آیا مهمات محفظه فولادی استخراج کننده من را می شکند؟

پاسخ: روکش‌های فولادی از فولاد نرم ساخته شده‌اند که بسیار نرم‌تر از چنگال استخراج‌کننده ابزار سخت‌شده است. بدنه خود دستگاه استخراج کننده را نمی شکند. با این حال، فنر انبساط ضعیف باعث تجمع کربن سنگین می شود. این باعث ایجاد کیس های گیر می شود و استخراج کننده را مجبور می کند در هنگام برداشتن در برابر اصطکاک شدید کار کند. این تنش مکانیکی اضافه در نهایت می تواند منجر به خرابی استخراج کننده شود.

س: چرا محدوده های داخلی مهمات فولادی را ممنوع می کنند؟

پاسخ: محدوده‌های داخلی، مهمات فولادی را عمدتاً به دلیل گلوله ممنوع می‌کنند، نه بدنه. مهمات ارزان قیمت از جلیقه های گلوله دو فلزی متشکل از سرب که با فولاد ملایم پوشانده شده اند استفاده می کند. هنگامی که این ژاکت ها به پشتی های فولادی سخت برخورد می کنند، جرقه های شدید ایجاد می کنند. این جرقه ها می توانند پودر نسوخته را در کف محدوده شعله ور کنند و خطر آتش سوزی شدید ایجاد کنند.

س: آیا می توانید موارد فولادی را دوباره بارگیری کنید؟

ج: عملاً خیر. فولاد فاقد شکل پذیری لازم است و به سرعت به قالب های بارگذاری مجدد استاندارد آسیب می رساند. بیشتر مهمات فولادی از پرایمرهای بردان استفاده می کنند که دارای دو سوراخ فلاش خارج از مرکز و سندان جامد داخلی هستند. فشار دادن یک سنجاق جداکننده استاندارد به داخل پرایمر بردان بلافاصله تجهیزات بارگیری مجدد شما را می‌چسبد.

س: آیا پوشش های لاک روی مهمات فولادی در محفظه ذوب می شوند؟

پاسخ: خیر. دمای محفظه به نقطه ذوب پلیمرهای صنعتی یا پوشش های لاکی نمی رسد. بقایای بصری که مشاهده می کنید ناشی از سوراخ های میکروسکوپی در محفظه است که به طور فیزیکی پوشش را در حین استخراج خراش می دهند. این ماده خراشیده شده با دمیدن کربن مخلوط می شود. مسواک زدن محفظه سخت از این تجمع جلوگیری می کند.

س: کدام دقیق تر است: مهمات برنجی یا فولادی؟

پاسخ: مهمات برنجی به طور جهانی دقیق تر است. از آنجایی که برنج دارای قیمت خرده فروشی بالاتری است، تولیدکنندگان روی تحمل‌های کنترل کیفی سخت‌تر، وزن‌های بار پودری بسیار ثابت و عمق محل دقیق گلوله سرمایه‌گذاری می‌کنند. گلوله های فولادی تولید انبوه از تلورانس های تولید ضعیف تری رنج می برند که دقت دوربرد را کاهش می دهد.

س: آیا می توانم مهمات محفظه فولادی را در AR-15 شلیک کنم؟

پاسخ: بله، شما می توانید در یک AR-15 از فولاد شلیک کنید، اما باید عادات نگهداری خود را تغییر دهید. AR-15 دارای تحمل محفظه محکم و سکته استخراج با خشونت کمتر است. شما باید سیستم را به شدت روغن کاری کنید و محفظه را مرتباً بیرون بکشید تا از قفل شدن کربن ناشی از انسداد ضعیف فولاد جلوگیری کنید.